Układanki dla najmłodszych

     Kruszynka z uporem odrzuca od siebie wszystkie puzzle, które staram się jej podsunąć, nawet te składające się tylko z 3 elementów. Rzuca nimi po całym domu i na tym kończy się jej zainteresowanie wszystkimi układankami.

      Jakiś czas temu kupiłam jej drewniane klocki składające się z 4 elementów, pomyślałam, że może będą trochę łatwiejsze dla niej niż puzzle. Z puzzlami, szczególnie drewnianymi, ma tak, że nawet jak wie które kawałki pasują do siebie to nie umie ich połączyć, bo puzzel trzeba dopiąć do drugiego od góry, a ona koniecznie chce go wepchnąć z boku, co oczywiście się jej nie udaje i kończy się atakiem gniewu.  

     Układanka składa się z 6 kolorowych obrazków, a każdy z nich z 4 klocków. Maluchy mogą układać swoich ulubionych bohaterów na drewnianej podkładce otoczonej delikatną ramką dzięki czemu klocki nie rozjeżdżają się i łatwiej jest dopasować kolejny element układanki. 

     Kupiłam Kruszynce dwa takie zestawy i co robi moja córka? Rzuca nimi po całym pokoju. Pocieszam się, że rok temu Myszka robiła to samo, a teraz nie może się oderwać od puzzli. Może Kruszynce też przejdzie ten bunt.

     Myszka za to bardzo chętnie bawi się tymi drewnianymi układankami, tym bardziej, że lubi zarówno Myszkę Mickey,  jak i Kubusia Puchatka. Dla niej jednak 4 elementy to zdecydowanie za mało więc trochę utrudniam jej zabawę.

     Zamiast dostać 4 klocki potrzebne do ułożenia jednej z postaci Disneya, Myszka dostaje 48 kawałków i zabiera się do układania wszystkich 12 obrazków naraz.

      Gdy Myszka skończyła zabawę, ja zabrałam się za układanie. W posiadaniu dzieci bardzo fajne jest to, że można bezkarnie się bawić różnymi zabawkami. Mama kiedyś się ze mnie śmiała, że wszystkie zabawki, które dostają dziewczynki najpierw sama testuję. No cóż, lubię to. 

     Ułożyłam więc klocki, ale chyba mi coś nie poszło ...

     ... i Myszka musiała poprawiać wszystko po mnie. Przy okazji poćwiczyła trochę spostrzegawczość.

     Później poćwiczyłyśmy jeszcze pamięć. Wszystkie klocki ułożyłyśmy obrazkami do dołu i odwracając po jednym kawałku starałyśmy się ułożyć jakiś obrazek. Myszka układała Kaczora Donalda, a ja Maleństwo. Gdy podniesiony klocek nie pasował do naszego obrazka odkładałyśmy go na miejsce, starając się zapamiętać gdzie został odłożony brakujący nam element.

     Uważni obserwatorzy zauważyli, że na wszystkich zdjęciach Myszka jest tak samo ubrana, a to oznacza, że wytrzymała dość długo skupiając się na jednej zabawce bez nerwów. Bardzo cieszę się, że udało nam się wytrenować już trochę zarówno cierpliwość jak i koncentrację Myszki. Trening czyni mistrza i mam nadzieję, że Kruszynka też się tego nauczy.

      A co robiła moja młodsza córka w czasie gdy z Myszką bawiłyśmy się klockami? Rzucała po całym pokoju innymi puzzlami!