Przebiśniegi z wacików

     Piękno jest pojęciem względnym. Dla jednych piękna praca plastyczna wykonana przez dziecko to taka do wykonania której rodzic/nauczyciel wszystko przygotował, równo powycinał elementy i instruował dziecko krok po kroku co ma robić, i jak wszystko posklejać aby praca ładnie prezentowała się na wystawce. Dla innych piękna praca to taka, w której dziecko wszystko zrobiło samo, według własnej inwencji, gdzie kolory niekoniecznie zgadzają się z tym co ma swój pierwowzór w przyrodzie, kreski narysowane niewprawną rączką są krzywe, a wycięta nożyczkami linia bardziej przypomina zygzak niż prostą. 

      Czasami, gdy dziewczyny przynoszą z przedszkola prace zastanawiam się czy miały jakikolwiek udział w jej tworzeniu. Wszystko zrobione jest z gotowych elementów, a niejednokrotnie nawet poskładane w całość przez nauczyciela. Takie podejście nie tylko zniechęca dzieci do tworzenia własnych dzieł, zabija w nich kreatywność, ale także blokuje rozwój ważnych umiejętności, takich jak:

W sferze poznawczej:
– stymulowanie i rozwijanie wrażliwości wzrokowej, dotykowej i słuchowej,
– rozwijanie spostrzegawczości i kształtowania umiejętności świadomej obserwacji zjawisk i ludzi,
– rozwijanie umiejętności odkrywania, formułowania problemów,
– rozwijanie umiejętności koncentracji uwagi,
– stymulowanie wyobraźni,
– kształtowanie podstawowych operacji umysłowych czyli syntezy, analizy, uogólnienia,
– pogłębianie wiedzy o zjawiskach, ludziach i rzeczach.

W sferze emocjonalno-motywacyjnej to:
– budzenie i rozwijanie ciekawości poznawczej,
– pomoc w szerzeniu samowiedzy i dokonywaniu samooceny,
– pobudzanie otwartości na cudze uczucia i opinie,
– kształcenie empatycznego działania w grupie, zachowań prospołecznych,
– kształcenie umiejętności współpracy w grupie zadaniowej,
– rozwijanie poczucia odpowiedzialności,
– minimalizowanie postaw agresywnych oraz odreagowanie napięć.

W sferze działaniowej:
– zachęcanie do podejmowania inicjatywy,
– rozwijanie samodzielności oraz wytrwałości,
– pobudzanie i rozwijanie ekspresyjnego wyrażania myśli poprzez wybrane formy,
– rozwijanie zdolności manipulacyjnych,
– stymulowanie  umiejętności łączenia sprawności emocjonalnych, umysłowych z praktycznymi w rozwiązywaniu problemów    dywergencyjnych.*

      Za to tablica wystawka przedszkolna wygląda bardzo ładnie.

       Dla mnie zdecydowanie większą wartość mają obrazki wykonane w całości samodzielnie przez dzieci. Te w których wykazują się swoją wizją świata i pomysłowością, te w których mogą rozwinąć swoją wyobraźnię i kreatywność.  Niech niebo będzie zielone,  trawa niebieska, a Słońce niech ma czarne promienie. Nie ważne. Ważne, że dziecko włożyło w jej wykonanie swój zapał, swoją energię i swoje chęci, a przede wszystkim dziecięcą radość!

       W podobny sposób powstały ostatnio przebiśniegi z płatków kosmetycznych wykonane przez Myszkę. Zaczęło się od jednej kartki, kilku płatków i nożyczek, a później poszły w ruch jeszcze patyczki kreatywne, mazaki, papier kolorowy oraz pianka kreatywna.

A Wy które pace bardziej cenicie?

* Szmidt K. J., Bonar J., Program edukacyjny, Żywioły. Lekcje twórczości w nauczaniu zintegrowanym, WSiP,Warszawa, 1998.