Krokusy - Dolina Chochołowska

     Kwitnące krokusy to zwiastun budzącej się do życia przyrody. Odeszła zima i  świat znów robi się kolorowy. 

        W miniony weekend wybraliśmy się w góry, do Doliny Chochołowskiej, aby podziwiać ich piękno. Na podobny pomysł wpadła chyba połowa mieszkańców Polski, bo takich tłumów to nawet na Krupówkach nigdy nie widziałam. Morze ludzi poruszało się po trasie do doliny, a zaparkowanie samochodu graniczyło z cudem.

      Już jadąc przez Słowację w stronę Zakopanego widzieliśmy sznur samochodów zmierzających w tym samym kierunku i zastanawialiśmy się czy nie zatrzymać się po drodze na jakiejś polance, bo wszędzie było pełno krokusów, a turystów wcale.

       Dojechaliśmy jednak do celu i nawet udało nam się znaleźć miejsce, w którym mogliśmy zostawić samochód, choć do parkingów przy Dolinie Chochołowskiej był stamtąd też kawałek drogi. Tym sposobem, aby dojść do celu musieliśmy przejść około 10 km w jedną stronę.

      Pogoda nam jednak sprzyjała więc mimo tłumów zanosiło się na miło wycieczkę.

       Po przejściu pierwszego odcinka i dotarciu do kas, gdzie odstaliśmy swoje czekając na możliwość kupienia biletów (dorośli 5 zł, dzieci za darmo), pełni energii - wzmocnionej u dzieci przez lody, a u taty i wujka przez piwo - ruszyliśmy przed siebie.

      Kilka pierwszych metrów dziewczyny dzielnie maszerowały, każda wyposażona we własny plecak z wodą, kanapką i ciastkami, które miały zjeść dopiero w dolinie (potrzebna była jakaś motywacja) oraz pluszakami zdobytymi dzień wcześniej na konkursie tańca.

     Szybko się im jednak znudziło chodzenie, ale wykorzystały to że tata i wujek mieli jeszcze siły i załapały się na transport.

     Po drodze, lawirując pomiędzy innymi turystami, udało nam się podziwiać nie tylko krokusy, ale także inne okazy fauny i flory takie jak żaby czy jaszczurki. Myszka była bardzo zaskoczona kolorem żab i tym, że nie są one tak bardzo zielone jak na obrazkach w książce tylko bardziej przypominają swoją barwą błoto. 

      Większość trasy pokonaliśmy w przyjemnym słonku, ale były także zacienione odcinki, gdzie na drodze było dużo błota, a momentami także i lodu. Te fragmenty szlaku podobały się dziewczynom najbardziej, chichrały się niesamowicie gdy każda noga rozjeżdżała się im w innym kierunku, błoto chlapało aż na plecy, a ludzie się przewracali. Gdyby cała trasa tak wyglądała pewnie obyłoby się bez marudzenia.

       Po przejściu około 10 km dotarliśmy w końcu do Doliny Chochołowskiej i naszym oczom ukazał się niesamowity widok. Muszę przyznać, że nie spodziewałam się takiej ilości krokusów, mieliśmy przed sobą całe polany usiane dywanem fioletowych kwiatów.

      Pomimo niesamowitych tłumów oraz tego iż polany były odgrodzone, aby turyści nie zdeptali kwiatów, udało nam się znaleźć skrawek wolnej trawki i zorganizować sobie nasz pierwszy w tym roku piknik, którego główną potrawą były wyczekiwane od kilku godzin ciastka.

      W drodze powrotnej dziewczynki większość trasy musiały pokonać już o własnych siłach, bo transport też się zmęczył. Byłam z nich bardzo dumna, że dały radę, Myszka przeszła około 15 km, a Kruszynka pewnie około 10-12 km. To dużo jak na to, że często marudzi nawet jak idziemy do parku.

     Wycieczkowy sezon 2017 uważam za otwarty :)