Nowy rok szkolny, nowe wyzwania, nowa edycja Dziecka na warsztat! Gdy pojawiła się informacja o zapisach do kolejnej, trzeciej już edycji, Dziecka na warsztat, nie zastanawialiśmy się ani chwili. W tym roku dziewczynki są już nieco starsze, Myszka wykazuje coraz więcej chęci do współpracy więc mam nadzieję, że będziemy się dobrze bawić i przy okazji dziewczynki się czegoś nauczą, ja pewnie też.
Listopad upłynął nam pod znakiem doświadczeń. Obserwowaliśmy reakcje chemiczne, uczyliśmy rodzynki skakać, zmiękczaliśmy jajko, bawiliśmy się kolorami i ogniem... a wszystko to w ramach kolejnej odsłowny Dziecka na warsztat.
Jedliście w dzieciństwie słodziutkie szyszki zrobione z dmuchanego ryżu i krówek ? Ja jadłam i doskonale pamiętam nie tylko ich smak, ale także przepis znajdujący się w książce o domowym przedszkolu. (Mam duży problem ze zlokalizowaniem tej książki, ale jak mi się uda to dołączę w tym miejscu jej zdjęcie).
Październikowe Dziecko na warsztat przeniosło nas do gwiazd. Bawiliśmy się astronomią , a głównie planetami. Co najważniejsze na zabawie się nie skończyło, Myszka potrafi wymienić większość planet, wiele w prawidłowej kolejności, wie na której z nich mieszkamy i że wszystkie planety krążą w okół Słońca.
W styczniowej edycji Dziecka na warsztat króluje geografia . Na początku (we wrześniu) sądziłam, że będzie to dla mnie jeden z najłatwiejszych tematów, jednak gdy przyszło do przygotowywania zajęć dla dziewczynek okazało się że temat jest bardzo obszerny i trzeba zdecydować się na jakiś jego wycinek. Tylko jaki? Należę do osób niezdecydowanych i wolę jednak narzucone tematy :)
"Już pora wstać wyruszyć z domu, przyjaciela spotkać znów. Miły, okrągły, puchaty, bo to jest mój Kubuś, Puchatek Kubuś..." Kto z nas nie zna Misia o Bardzo Małym Rozumku , o którym jest przytoczona powyższa piosenka?
Narzekałam ostatnio, że nie mam na nic czasu, ale jak Zara Traveller ogłosiła projekt podróżniczy to jakoś nie mogłam mu się oprzeć i się przyłączyłam. A co tam, przecież nie muszę sypiać. Projekt jest dość intensywny, bo nowe posty powinny się pojawiać raz w tygodniu. Nie wiem czy dam radę pracować w takim tempie, ale przynajmniej spróbuję, choć kilka zdań może uda mi się sklecić na każdy z tematów.
Mała Ania jedzie do Warszawy z rodzicami i nie spodziewa się, że w czasie tej podróży pozna małego ludzika z plasteliny, który będzie jej towarzyszył przez wiele następnych lat.
haha spryciule :P
OdpowiedzUsuńCzarownice :)
Usuńdobre!
OdpowiedzUsuń:)
Usuńha ha dobre :-)
OdpowiedzUsuńPrawdziwe iluzjonistyczny pokaz ;-)
OdpowiedzUsuńRozwijamy się :)
UsuńO wyyyyy, jak tak można?! :D
OdpowiedzUsuńCzary mary ;-)
OdpowiedzUsuń:)
Usuńale sprytne!!!! masz rację-zdjęcia by tego nie oddały :)
OdpowiedzUsuń:)
UsuńOd razu się domysliłam o co chodzi, bo mój tata często tego typu sztuczki nam pokazywał. A tytuł posta jakiś taki bardzo znajomy ;)
OdpowiedzUsuńPieniądze znikają nie tylko w magicznych sztuczkach, w życiu dzieje się to jeszcze szybciej :)
UsuńPierwszy raz cos takiego widzę. Dobre to! :)
OdpowiedzUsuńhehe super :)
OdpowiedzUsuń:)
UsuńSprytne :)
OdpowiedzUsuń:)
Usuńhahaha ale super <3
OdpowiedzUsuń:)
UsuńŚwietne. Jak dobrze, że pokazałaś na czym rzecz polega, bo bym się męczyła :)
OdpowiedzUsuń:)
UsuńHihi, fajna sztuczka:))
OdpowiedzUsuń:)
Usuń