Słodki smak dzieciństwa - szyszki

     Jedliście w dzieciństwie słodziutkie szyszki zrobione z dmuchanego ryżu i krówek? Ja jadłam i doskonale pamiętam nie tylko ich smak, ale także przepis znajdujący się w książce o domowym przedszkolu. (Mam duży problem ze zlokalizowaniem tej książki, ale jak mi się uda to dołączę w tym miejscu jej zdjęcie).

     Choć staram się ograniczać dzieciom słodycze to chciałam, żeby dziewczynki także poznały smak, który kojarzy się ich mamie z dzieciństwem. Już kiedyś, na jedną z wycieczek, robiłam ten słodki przysmak, ale wówczas przygotowywałam go w czasie gdy dziewczynki spały, więc nie pomagały mi w ich przyrządzaniu. 

     Tym razem zabrałyśmy się do pracy we trójkę.

Składniki:

60 dkg krówek (my tym razem dla urozmaicenia smaku dałyśmy krówki sezamowe)

kostka masła (200 g)

2 opakowania ryżu preparowanego

     W wersji z książki, jeśli dobrze pamiętam, było nie 60 dkg krówek, tylko 30 dkg krówek i 30 dkg cukierków toffi.

     Na początek dziewczynki dostały bardzo odpowiedzialne i wymagające silnej woli zadanie, a mianowicie miały odpakować wszystkie krówki z papierków. Byłam bardzo dumna, gdy moje uzależnione od słodyczy córeczki, rozpakowały całe 60 dkg krówek i nie zjadły ani jednej. W nagrodę oczywiście dostały po cukierku, aż taką terrorystką nie jestem.

     Odpakowane cukierki rozpuściłam w rondelku razem z masłem. Gdy cała masa była już rozpuszczona i ładnie się połączyła dosypałyśmy do niej ryż dmuchany.

     Formowanie kuleczek to wbrew pozorom nie jest taka prosta sprawa, bowiem masa bardzo klei się do rąk. Aby ułatwić sobie zadanie warto zmoczyć dłonie wodą, wówczas karmel nie przykleja się do nich  aż tak bardzo.

     Kruszynka, która, delikatnie rzecz ujmując, nie lubi mieć brudnych rąk zrezygnowała z pomocy przy tworzeniu gotowych słodyczy. Myszka za to dzielnie walczyła, choć nie obyło się bez chwil zwątpienia. 

     Po boju stoczonym (i oczywiście wygranym) z przyklejającą się masą, powstało nam dość sporo pysznych, słodkich kuleczek, które na kilka godzin należy wstawić do lodówki. Później można je już bez skrępowania zjadać i wracać wspomnieniami do smaków dzieciństwa oraz tworzyć wspomnienia dla naszych pociech.